Το χωριό Λογγάς είναι χτισμένο στα ανατολικά του Δήμου Τυμφαίων Τρικάλων, σε υψόμετρο 970 μ., ανάμεσα στις κορυφές της οροσειράς των Αντιχασίων Τύμπανο (1.250 μ.), Λιάκο (1.250 μ.), Κουρούτα (1.150 μ.) και Ματούλα Ράχη (1.150 μ.). Πήρε το όνομά του πιθανόν από τον Λόγγο (πυκνό δάσος).

Πράγματι περιστοιχίζεται από σπάνιο δάσος οξυάς και βελανιδιάς σε έκταση περίπου 20.000 στρ., στην οποία ζουν άγρια ζώα και πουλιά. Από πηγές των γύρω βουνών (Μπαρμπέρης, Τρία Αλώνια, Κρεβάτια κ.άλ.) σχηματίζονται τα ρέματα της Βερβέρας, του Γαλανού και της Καραβίδας, από τα οποία πηγάζει ο ποταμός Ίων (Μήκανη).

Το χωριό ιδρύθηκε περίπου το 1.350 μ.χ. και οι ιδρυτές του προέρχονται από διάφορες περιοχές των Γρεβενών, της Λάρισας και της Μακεδονίας αλλά και γειτονικών χωριών.

Κατά την Τουρκοκρατία πολλοί ήρθαν εδώ, προκειμένου να γλιτώσουν τα δεινά των Τούρκων, λόγω του ότι ήταν αρκετά απομακρυσμένο και η περιοχή ήταν δύσβατη, αλλά και άλλοι για να γλιτώσουν από την τιμωρία τους, διότι είχαν διαπράξει εγκλήματα κατά αυτών. Είναι γνωστό ότι στην ευρύτερη περιοχή έδρασε το αρματολίκι των Χασίων το οποίο πιθανολογείται ότι ιδρύθηκε το 1537. Κατά τον 17ο αιώνα η περιοχή κλεφτοκρατούνταν απόλυτα, στην αρχή από τον αρχικλέφτη Μεϊντάνη και αργότερα από τον Θανάση Μπλαχάβα. Λέγεται, ότι στο χωριό μας εγκαταστάθηκε ο αρχικλέφτης Πλιάτσικας, για τον οποίο σώζεται δημοτικό τραγούδι. Πολλά τοπωνύμια της περιοχής, μαρτυρούν λημέρια αρματολών αλλά και σημεία που έγιναν εγκλήματα ή θέσεις που αποτελούσαν παρατηρητήρια κατά του εχθρού.

Το χωριό απελευθερώθηκε από την Τουρκοκρατία το 1883, με την απελευθέρωση της Θεσσαλίας. Στη θέση Ματούλα Ράχη υπήρχε τουρκικό φυλάκιο έως το 1912, το οποίο καθόριζε τα σύνορα του ελληνικού με το έως τότε τουρκικό κράτος. Το φυλάκιο αυτό σήμερα σώζεται μισογκρεμισμένο. Ανατολικά του χωριού υπήρχε ελληνικό φυλάκιο - το οποίο δυστυχώς δεν σώζεται σήμερα - όπου μαρτυρίες αναφέρουν, ότι σε αυτό υπηρέτησε ως επιλοχίας, ο Γεώργιος Κονδύλης, που αργότερα έγινε στρατηγός.

Κατά τους Βαλκανικούς πολέμους, αλλά και αμέσως μετά, κατά τον Μικρασιατικό πόλεμο, πολλοί Λογγιώτες κατατάχθηκαν στον στρατό και πολέμησαν εναντίον των Βουλγάρων και των Τούρκων και δυστυχώς πολλοί από αυτούς έχασαν την ζωή τους.

Κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έλαβαν μέρος συνολικά 45 Λογγιώτες, πολλοί εκ των οποίων τραυματίσθηκαν, ενώ τον μεγαλύτερο σπαραγμό το χωριό μας γνώρισε κατά τον εμφύλιο πόλεμο, στον οποίο θρήνησε 38 παληκάρια.

Το χωριό και οι γύρω εκτάσεις του, άνηκαν στην Ιερά Μονή Μεγάλου Μετεώρου μέχρι το 1934, χρονιά την οποία οριστικά απαλλοτριώθηκαν και πέρασαν στα χέρια των κατοίκων του. Στο κέντρο του χωριού, υπήρχε ναός βυζαντινού τύπου με τρούλο, στη θέση του οποίου, το 1928, ανεγέρθει ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου, ο οποίος είναι σε ρυθμό βασιλικής και αποτελεί τον πολιούχο του χωριού μας, του οποίου η μνήμη τιμάται στις 20 Μαΐου.

Τρία χιλιόμετρα περίπου ανατολικά του χωριού σε μία καταπράσινη και μαγευτική περιοχή, στη θέση Τρία Αλώνια, έχει κατασκευασθεί το Φράγμα Λογγά, το οποίο έχει χωρητικότητα 400.000 περίπου κυβικών μέτρων και θα χρησιμοποιηθεί για την ύδρευση και άρδευση των οικισμών του Δήμου. Η γύρω περιοχή αποτελεί ιδανικό μέρος για αναψυχή, καθώς ο Δήμος μας έχει προχωρήσει σε διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου του φράγματος, με δενδροφυτεύσεις και κατασκευάζοντας πλακόστρωτο μονοπάτι γύρω από τις όχθες του, ξύλινες γέφυρες, παγκάκια, παιδικές χαρές, ψησταριά και αναψυκτήριο.

Επίσης η Ιερά Μονή Μεγάλου Μετεώρου, έχει ανεγείρει στην ίδια περιοχή, τον Ιερό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στη μνήμη του οποίου, το χωριό μας πανυγηρίζει κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου.

Στην πλατεία του χωριού μας, υπάρχουν παραδοσιακές ταβέρνες, στις οποίες μπορείτε να γευθείτε τοπικά εκλεκτά εδέσματα.